Onlangs hielp ik Luna, een 28-jarige vrouw die last heeft van terugkerende
angstproblemen en paniekaanvallen. Haar vraag: bruikbare tools die ze kon
inzetten tijdens een angst- of paniekaanval.
Aan het begin van de eerste sessie vroeg ik Luna of ze wist waar de problemen
vandaan kwamen. Ze vertelde dat ze er al een aantal jaar last van heeft, maar
niet precies wist wanneer en waarom de klachten waren begonnen. De laatste
tijd zijn de klachten verergerd en is ze op zoek gegaan naar manieren om zichzelf
te kunnen kalmeren.
Tijdens het gesprek leerde ik Luna beter kennen. Ik besefte dat we al pratend
waarschijnlijk niet tot de kern van het probleem zouden komen. Ik vroeg haar
daarom of ze open stond voor een tafelopstelling. Luna vertelde dat ze bekend
was met opstellingen, maar het nog nooit zelf gedaan had en het erg spannend
vond. Ik vermoedde dat het probleem uit een vorige generatie kwam en liet Luna
daarom de houten poppetjes als familie neerzetten op tafel. Ze koos zelf wie ze in
de familie opstelde en waar ze de poppetjes neerzette. Al snel bleek dat bepaalde
familieleden voor haar probleem geen waarde hadden. Terwijl ik haar vragen
stelde en haar af en toe een familielid liet verzetten, kwamen we binnen vijf
minuten bij de kern van het probleem. De angst bleek inderdaad voort te komen
uit vorige generaties en was iets wat familieleden in de betreffende generaties
niet hadden afgesloten. Systemen horen in balans te zijn en als iets niet verwerkt
wordt, raakt het systeem uit balans. Ik vroeg Luna haar angst ‘terug te geven’ aan
het betreffende familielid. Dat was een erg emotioneel en lastig moment voor
haar. Nadat we dat samen hadden gedaan vertelde Luna mij dat ze zich erg
opgelucht was én zich sinds lange tijd weer eens verlicht voelde.
Aangezien we tot de kern van het probleem waren gekomen, besloten we de
sessie te beëindigen. In de dagen en weken erna hield ik contact met Luna. Ze
vertelde me dat haar angstgedachten en -gevoelens tot op heden niet waren
teruggekomen. Ze besefte zich langzaam maar zeker dat het niet ‘haar angst’
was, maar van een familielid uit een vorige generatie. Dat gaf zoveel rust, dat het
probleem daarmee grotendeels verholpen was. Nu spreek ik Luna nog af en toe
tijdens een vervolgsessie en breng ik ook andere uitdagingen in kaart waar zij in
haar dagelijks leven tegenaan loopt.